RSS

จอมบงการ –บทความไม่สมบูรณ์เพราะขี้เกียจทำ–

02 Jun
มีโอกาสกลับมาดูหนังชุดฮ่องกงของ TVB อย่าง "Siew Han Fung Wun." หรือ Instinct หรือ จอมบงการ 1994 อีกครั้ง
ได้อะไรมากมาขบคิดให้ชีวิตมีสาระมากขึ้น อาจเพราะโตขึ้น พอกลับมาดูก็เลยคิดอะไรมากตามวัย (มั๊ง)
หนังเรื่องนี้จบแบบเศร้า เพราะ นางเอก ตาย แต่ก็ดู สาม รอบเต็ม ๆ
สำหรับเราหนังเรื่องนี้ บอกเราว่า "ดวง พรหมลิขิต สวรรค์" ไหนเลยจะสู้ "ตัวเรา" ได้
 

instinctnf5

 
เนื้อเรื่อง
 
หวังเทียน (เจิ้งเส้าชิว) คือนักธุรกิจใหญ่หมายเลขหนึ่งของฮ่องกง ที่มีมือขวา คือเปาเหวินหลง (เจิ้งอวี้เจี้ยน) ซึ่งอดีตเคยเป็นนายตำรวจ แต่มาช่วยงานหวังเทียน เพราะยอมรับในความยิ่งใหญ่ของนักธุรกิจผู้นี้ พันหลังชิง (กั๊วะจิ้งอัน) ผู้เป็นทั้งเพื่อนและญาติของเปาเหวินหลงใฝ่ฝันถึงความสำเร็จ โดยเอาหวังเทียนเป็นเยี่ยงอย่าง แต่ก็กลายเป็นเครื่องมือทำลายหวังเทียนโดยใส่ร้ายเปาเหวินหลงจนต้องเข้าคุก อย่างไรก็ตามเปาเหวินหลงยังมี หลินเจินเลี่ย (เฉินสงหลิง) แฟนสาวคอยช่วยเหลือ และยังมีหวังหลุย (กัวอ้ายหมิง) ลูกสาวหวังเทียนผู้หลงรักและคอยช่วยเหลืออีกแรง สุดท้ายแค่รอลงอาญาเท่านั้น เหตุการณ์เลวร้ายมากขึ้น ขณะที่เปาเหวินหลงกับหลินเจินเลี่ยกำลังเตรียมที่จะแต่งงาน ก็เกิดเหตุไฟไหม้บ้าน ทำให้หลินเจินเลี่ยถูกไฟลวก บาดเจ็บสาหัสแรงรุน และเมื่อถึงวันกำหนดแต่งงานเปาเหวินหลงก็จัดงานแต่ง โดยทำพิธีในโรงพยาบาล ทั้งที่เจ้าสาวยังนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง และหลินเจินเลี่ยก็ได้สติขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อบอกว่า "ฉันรับคุณ" และจากไปในที่สุด ต่อมาเปาเหวินหลงพบว่าคนที่ทำให้บ้านเขาไฟไหม้ และ สาเหตุการตายของภรรยาหวังเทียนก็เป็นฝีมือของพันหลังชิง กรรมตามมาสนองตัวร้ายอย่างพันหลังชิงตอนจบของเรื่อง
 
instincta instincte
หวังเทียน                       หวังหลุย
 
เราดูหนังเรื่องนี้ด้วยประเด็นความรัก ความผูกพันของผู้คน มากกว่า ประเด็นธุรกิจ
เป็นรักสามเส้า ชายหญิงคู่หนึ่งรักกันเพราะความเข้าใจ ความผูกพัน
แต่กลับมีหญิงอีกคนหนึ่งมารักชายคนนี้ เพราะคิดว่าเธอกับเขาคคือ พรหมลิขิต
 

2479

 เปาเหวินหลง กับ หลินเจินเลี่ย
 
 
 

 

            หลินเจินเลี่ยมาเช่าอพาร์เมนท์อยู่ ซึ่งเป็นอพาร์เมนท์ที่ครอบครัวอาหลงอาศัยอยู่ อีกทั้งห้องที่อาเลี่ยเช่าก็เป็นของครอบครัวอาหลง แต่มาเกิดปัญหาทางการเงินกับครอบครัวอาหลงทำให้ ต้องย้ายมาอยู่ห้องเช่าของอาเลี่ย โดยที่อาเลี่ยอาศัยร่วมอยู่ด้วย มิตรภาพ ความเข้าใจ สิ่งดี ๆ ของทั้งคู่เริ่มต้นที่นี้
 
            ด้านครอบครัวเปาเหวินหลง เราว่าน่าจะเอามาเป็นครอบครัวตัวอย่างให้คนสมัยนี้นะ เพราะพ่อแม่อบรมลูก ๆ ได้ดีมากเลย ความเป็นห่วงเป็นใยของคนในครอบครัวที่มีให้กันตลอด ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึนพวกเขาต่างก็จะให้กำลังใจกันและกัน มีอะไรก็จะพูดคุยกันตลอด ลูก ๆ เองก็เห็นพ่อแม่เป็นทั้งพ่อแม่ และ เพื่อน ไม่เหมือนสมัยนี้พ่อแม่ห่างจากลูกมาก ที่เราชอบมากก็คือ ไม่ว่าจะสุข จะทุกข์ครอบครัวนี้ก็จะกินเข้าวกันพร้อมหน้าตลอด ตอนที่ต้องย้ายจากบ้านหลังใหญ่ไปบ้านหลังเล็ก ลูก ๆ ก็รับสภาพได้ เราว่าถ้ามีครอบครัวแบบนี้จริง ผู้ใหญ่ต้องอบรมเด็กของเขาดีมากที่ทำให้เด็กของเขายิ้มรับสภาพได้ดีขนาดนี้ รวมทั้งผู้ใหญ่ให้เกียรติและเคารพการตัดสินใจของเด็ก อย่างตอนที่อาหลงให้อาเลี่ยมาอยู่ที่บ้าน ทุกคนไม่มีใครมีปฏิกิริยาต่อต้านอาเลี่ยสักคน ทุกคนในครอบครัวพูดคุยกันทุกเรื่อง ต่างก็ดูแลกันและกัน ทุกคนมีวิธีการจัดการความตึงเครียดในครอบครัวได้ดีมากมาก
 
            และเปาเหวินหลงรู้จักกับหวังลุย โดยที่ไม่รู้ว่าหวังหลุยหลงรักตน (ทั้งที่รู้อยู่ว่าเขามีแฟนแล้ว แต่ก็เชื่อว่านี้เป็นเรื่องของพรหมลิขิต จากความบังเอิญที่ได้เจอกันบ่อย) ฉากที่ชายหาด หวังหลุยบอกกับเปาเหวินหลงว่า จริง ๆ แล้วเปาเหวินหลงไม่ได้รักหลินเจินเลี่ย เพียงแค่สงสาร และ ต้องการดูแลอาเลี่ยเท่านั้น
 
            ตอนที่หวังหลุยบอกกับเปาเหวินหลงไปอย่างนั้น หวังหลุยลืมคิดกลับด้านไป ว่าบุคลิกของเปาเหวินหลงคือ คนที่ดูแลใส่ใจคนรอบข้าง รวมถึง การดูแลเอาใจใส่ตัวหวังหลุยด้วย หวังหลุยเห็นแค่ว่าเปาเหวินหลงดูแลเอาใจใส่อาเลี่ย จึงทำให้เธอคิดว่าว่า เขาไม่ได้รักอาเลี่ย แต่เขาสงสารอาเลี่ยเพราะอาเลี่ยมีช่วงวัยเด็กที่ไม่มีความสุข
 
            แต่ถึงกระนั้นอาหลงหาได้ใส่ใจกับคำพูดเหล่านั้นไม และคำพูดของหวังหลุยไม่เกิดผล เป็นผลให้หวังหลุยถูกเปาเหวินหลงปฏิเสธความรักครั้งที่หนึ่ง
 
            ตอนที่อาเลี่ยรู้ว่าอาหลงโกหกเธอ (ที่บอกว่าไปหาเพื่อนร่วมงาน แต่กลับไปหาหวังหลุย) เธอก็ออกจากบ้านไปอยู่ทีอื่น อาหลงออกตามหาอาเลี่ยจนเจอ (จะไม่เจอได้ไง ก็เล่นไปอยู่กับแม่อาหลง มีหรือแม่เขาจะไม่โทรบอกลูกชายว่าแฟนหนีมาอยู่นี้) แต่อาเลี่ยไมยอมออกจากห้องมาพบอาหลง อุตส่าห์ยืนเฝ้าได้นานสองนาน หายไปหาแม่แป๊บเดียว กลับมาไม่เจออาเลี่ยหล่ะ ยืนเศร้าน้ำตาตก พร้อมกับฝนฟ้าเป็นใจตกลงมาให้ทำมิวสิค เล่นเอาคนดูเศร้าตามไปด้วย
 
            ฉากนี้แสดงให้เราเห็นว่า คำพูดของหวังหลุยผิด อาหลงรักอาเลี่ยจริง และรักมากด้วย ไม่ได้เกิดจากความสงสารอะไรทั้งสิ้น เพราะพระเอกเสียใจมากถึงขนาดหลั่งน้ำตา
 
            ฉากต่อมาที่แสดงให้เห็นว่าอาหลงรักอาเลี่ยมากขนาดไหน เมื่ออาเลี่ยกลับมาบ้านเห็นดอกกุหลาบไม่คิดจะแยแสสักเท่าไร นั่งทำใจสักพักแล้วก็กำลังจะออกจากบ้าน ตอนเปิดประตูนี้หล่ะ ลมมาจากไหนก็ไม่รู้ ทำให้ข้อความเล็ก ๆ ที่แอบในดอกไม้ก็ปลิวออกมาก สร้างความตะลึงให้กับอาเลี่ยได้เป็นอย่างมาก แล้วอยู่ ๆ อาหลงก็เดินออกมาและกล่าวคำ ขอโทษ พร้อมทั้งกอดอาเลี่ย (โคตรโรแมนติกเลย) (ดอกกุหลาบสีเหลือง 999 ดอก และแอบใส่ข้อความเล็กลงในกลีบกุหลาบ ข้อความที่เขียนก็คือ ฉันรักเธอ (333))
 
            วิกฤตความรักของอาเปากับอาเลี่ยเกิดอีกครั้งหลังจากแม่ของหวังหลุยตาย ทำให้หวังหลุยมีชีวิตที่หมดอาลัยตายอยากอย่างมาก แต่กลับมามีชีวิตปกติได้ด้วยความช่วยเหลือของเปาเหวินหลงและอาเลี่ย ความช่วยเหลือ ความหวังดีที่เปาเหวินหลงมีให้กับหวังหลุย ทำให้หวังหลุยคิดว่าเปาเหวินหลงกลับมารักตนเอง แต่สุดท้ายก็โดนปฏิเสธความรักเป็นครั้งที่สอง ด้วยเหตุผลว่า ที่เขาดีกับเธอเพราะพ่อของหวังหลุย ซึ่งก็คือหวังเทียนที่กลัวลูกสาวของตนจะกลับไปเป็นคนอาลัยตายอยากอีก
 
            นึกอยากอบรมหวังหลุยขึ้นมาเลย ตั้งแต่ต้นไม่ว่าอะไรไม่ดีที่เกิดขึ้นกับหล่อน หล่อนเล่นเอาไปโทษพ่อหมดเลย ไม่เคยคิดพิจารณาตัวเองเลยสักครั้ง ช่างเป็นเด็กที่เสียคนจริง
 
            ด้านอาเลี่ยต้องการช่วยหวังหลุยบวกกับคำขอร้องของหวังเทียน ทั้งที่ตัวเองก็ทำใจไม่ได้ ช่างเป็นการเสียสละที่ยิ่งใหญ่มากมาก เปาเหวินหลงเองก็เศร้าใจที่อาเลี่ยไม่อยู่ แต่ก็ยืนยันกับทุกคนว่า จะไม่ออกตามหา เพราะต้องการให้เวลากับอาเลี่ย และมั่นใจว่าอาเลี่ยจะกลับมา ด้านอาเลี่ยเองที่ปกติเป็นคนที่ค่อนข้างไม่มีความมั่นใจในตัว แต่หนนี้กลับกล้าไปหาและบอกกับหวังหลุยว่า หวังหลุยช่างเป็นคนที่โง่ที่คอยพึ่งพาแต่อาหลง และ อาหลงก็เป็นแฟนของเธอ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ไมว่าหวังหลุยจะรู้สึกอย่างกับอาหลง พวกเขาสองคนจะไม่มีวันพรากจากกัน เพราะความรักแท้ ๆ ที่ทำให้อาเลี่ยกลายมาเป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเอง (ทำให้เราปลื้มฉากนี้มากด้วยเช่นกัน) และ อาเลี่ยก็กลับมาหาอาหลงพร้อมกับคำสัญญาว่า จะไม่หนีอาหลงไปไหนอีกแล้วด้วย (สุดยอดฉากโรแมนติกอีกฉาก) แล้ว อาหลงก็ขออาเลี่ยแต่งงาน
 
            จากนั้น อาเลี่ยก็เจอกับเหตุการณ์ไฟไหม้บ้าน(ซึ่งเป็นฝีมือพันหลังชิง) ระหว่างที่อาเลี่ยรักษาตัวที่โรงพยาบาล อาหลงเฝ้าดูแลอาเลี่ยตลอด  และเราได้เห็นความรักของครอบครัวของอาหลงที่มีต่ออาเลี่ย จากฉากที่พวกเขาช่วยกันเขียนข้อความและเสียบไว้ในดอกไม้เพื่อเป็นกำลังใจให้อาเลี่ยฟื้น รวมถึง การจัดงานแต่งงานของอาหลงด้วย จะหาครอบครัวที่ไหนยอมให้ลูกชายตัวเองแต่งงานกับคนที่รู้ ๆ กันอยู่ว่ายังไงก็ตาย
 
            แม้อาเลี่ยจะตายไปแล้ว แต่หวังหลุยก็ถูกปฏิเสธเป็นครั้งที่ 3 จากฉากที่หวังหลุยเขียนข้อความนัดพบเปาเหวินหลง แน่นอนว่าเปาเหวินหลงได้รับธนบัตรที่มีข้อความ (ทำไมจะไม่ได้รับหละ เล่นเขียนตั้งเยอะ แถมเอาไปใช้แถวร้านค้าบ้านของฝ่ายชายด้วย) แต่ก็เลือกที่จะไม่ไปพบตามนัดนั้น
 
            แล้วการกระทำของอาหลงหลังจากที่อาเลี่ยตายแล้วยิ่งตอกย้ำให้เราเห็นว่า โดยเฉพาะฉากที่อาหลงอยู่ในร้านขายอาหารสัตว์ และ เห็นกระป๋องที่อาเลี่ยเคยวาดรูปไว้ เมื่อตอนที่เขาเครียดสุด ๆ  (เป็นรูปคนยิ้ม ตอนนั้นอาเลี่ยบอกว่า อยากรู้ว่าใครจะเป็นผู้โชคดีที่ซื้อกระป๋องนี้) และอาหลงเองเป็นผู้โชคดี อาหลงถึงกับร้องไห้เมื่อเห็นรูปบนกระป๋องใบนั้น
 

instinctc
พันหลังชิง
 
            ตอนจบของเรื่อง เราก็คิดว่า อาหลงไม่มีทางเป็นแฟนกับหวังหลุยแน่ ๆ เพราะแม้หวังหลุยจะกลับมาฮ่องกง เพราะธนบัตรใบที่เธอเคยเขียน (ใบที่หวังหลุยเขียนครั้งแรกและอาหลงมาขึ้นต่อ) เพราะเธอคิดว่านี้คือ พรหมลิขิตและเนื้อคู่ของเธอก็คือเปาเหวินหลง แต่เมื่อเธอเดินไปหาอาเปา (ซึ่งเราคิดว่าอาเปาเองก็รู้สึกตัวหล่ะว่า หวังหลุยมา แต่เขาเลือกที่จะไม่หันไปหา กลับนั่งนิ่งอยู่หน้าหลุมศพอาเลี่ยพร้อมกับหมาของอาเลี่ย (ฉิง ฉิง) แทน นี้เป็นการปฏิเสธครั้งที่สี่ และครั้งสุดท้ายของเรื่อง ฉากนี้คงต้องการบอกคนดูว่า เปาเหวินหลงไม่มีวันลืมหวังเจินเลี่ยอย่างแน่นอน
 
ส่วนตัวเรา เรารู้สึกว่า หนังเรื่องนี้ไม่น่าจะชื่อ "จอมบงการ" น่าจะชื่อ "สัญชาตญาณ" มากกว่า
เพราะเรารู้สึกว่าตัวละครแต่ละตัวต่างก็ทำอะไรตามสัญชาตญาณของตัวเองทั้งนั้น
อีกอย่าง ที่ได้เรียนรู้จากเรื่องนี้ คือ คำว่า "เนื้อคู่" ไม่ได้หมายความว่า ต้องเป็นคนที่อยู่ด้วยกัน
แล้ว "ความบังเอิญ" กับ "พรหมลิขิต" ก็มีเส้นบาง ๆ แบ่งเท่านั้น
 
ข้อความบนธนบัตร …
หวังหลุยเขียนว่า "Life is hopeless,"
และอาหลงต่อว่า "It’s not hopeless when there is love."
ทำให้หวังหลุยรักเปาเหวินหลง
Sleeping half-moon
 

     

 
1 Comment

Posted by on 2008/06/02 in mE my eNteRtaInmEnT

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
Mck's Movie

ความเห็นหลังชม และบทวิจารณ์หนังประจำสัปดาห์

S0174123's Blog

Just another WordPress.com weblog

"Montho"s Blog

Just another WordPress.com weblog

crabbielife

A Fangirl's Feed

SHINHWA SINGAPORE

Sharing orange love on the little red dot

Happy Voice * ANDY

SHINHWA's ANDY Fan Site

afphrodietic

Random shows and dramas, mostly Korean.

ABSOLUT SHINHWA

나는 신창다.

SHCJ Indonesia

Orange World Navigator

★ SHINHWA EMPIRE ★

ALL ABOUT SHINHWA ♥

My Statistical Methods

There is a difference between knowing the path and walking the path. >>> The Matrix

МøИţěЄ ÞҐµЗҜþäЯϊςћẪŖť

Beginning-Birth-Forever-Friendship

KLIVE DL

To Live is To share

Junjin's Thai Fans Community

Just another WordPress.com weblog

%d bloggers like this: